Şiddetli bir fırtınada,
Tutunmuş ağaç kabuklarına,
Bir esmer saç kılı.
Bıraksa kıvrımlarını,
özgürleşecek,
Takılana kadar bir uçurtmaya.

Ayağı yere basmayan bir saç kılı,
Atmış kolunu bir erkeğin omuzuna,
Tüm sevdikleri kıskanınca,
Ezmiş kadını iki parmağıyla,
Yaralanmış saç kılı kıvrılarak.

Gizlenmiş sevdiği adamın
ceketinin
kolunun
astarının
altına bir saç kılı.

Saç kılları görmediğimiz yerlerde,
Belkiyorlar sevilmeyi
Parçası olarak bütünün
Saç kılları uçuşuyor göklerde
Kirli bir parçası olarak hayallerin.

Saçlarım dökülüyor,
Kendi saçlarım bile,
Başka gayelerle,
Terkettiler…
Parçası olarak bütünün.

Ağlayamadığım bütün omuzlarda,
Başkalarının saç kılı.
Elektrikle çarpıyor tüm yürekler,
Durduğunda ise dökülüp,
Yapışıyor elektriklenmiş plastiklere,
Sahte, güzel ve değersiz paketlere.

Dökülüyor. Uçuşuyor saç kılları,
Kanser bir kadının, avuç avuç.
Ben öldükçe saç kıllarım yerleşiyor dünyama.
Sevgilimin cüzdanında bir tutam,
Amacı var kırmızı kurdelenin:
Yine kaçmasınlar ve ölmesinler.