Şeytan bile secde etmedi Adem’e,
Adamım senin amacın ne? Söyle.
Gel otur şuraya anlatayım şöyle:
Bir - Dürtünü zannettin irade.
İki - senin çözümün terbiye
Üç - Korkmuyorum ölümden diye diye
Korkar oldun korkunun kendisinden işte
Dört - Zanneder misin güzeldi herşey eskide
Beş - Yitirdin umudu bakamıyorsun geleceğe
On - Emir mi zannettin?
Bok düzelirsin bu gidişle
Altı- Sessizlik vicdanını patlattı. Dinle.
Önce kendine, bak sonra beriye.
Yedi - Dönmeye başladın mı deliye,
Şimdi dur ve kendini dinle…
Sekiz - Sakin ol! KORKMA! Sus işte be!
Dokuz - Sana bakanlar eleştirecek diye,
Bıraktın mı kendin olmayı yine?
On - On emir mi zannetin?
Bok düzelirsin bu gidişlle.

Şeytan bile secde etmedi Adem’e.
Senin kulluğun kime?
Ve niye?
Şimdi dur ve cevap ver kendine,
Gerçeğe…

Yüreğine kondu damla, o günahla.
Şimdi kaplamış hepsini açıkara,
Ayrımcılık yapma başkasına, beyaz ya da kara,
Zaten senin yüzün beyaz yüreğin kapkara.

Melek bile sevemdi, bozgunculuk sebebiyle
Tanrı reddetti, tek sebebi irade.
Taşıyamıyorsan, ezilirsin altında bile bile
Diyemezsen dürtülerine güle güle.

Adamımm senin çözümün ne?
Gel iki dakka otur. Anlatayım şöyle:
Bir- iman ettin mi göğe?
-Saçmalama mal, o heryerde.-
İki - Dur diyemezsen tekasüre,
Öldüğünde, o mülkiyet nerde?
Üç- İyilik yaparsan diğerlerine, seve seve,
Önce Hatice sonra Zeynep ve diğerlerine
Yaşadığını hissedeceksin bir gayeyle
Dört - Çaren yok hiç bir -izm’de
Yolun aydınlanır gidersen Nebi’nin izinde.